Wszystkie wpisy kategorii: Lifestyle

Wyprawkowe MUST HAVE

Skompletowanie wyprawki nie należy do prostych rzeczy. Tym bardziej, jeśli oczekujemy pierwszego dziecka i kompletnie nie wiemy, co będzie nam potrzebne, a co okaże się totalnie zbyteczne. Przeprowadziłam liczne wywiady z bardziej doświadczonymi koleżankami i wybrałam swoje wyprawkowe must have. Dajcie koniecznie znać, co Wam się sprawdziło!

Łóżeczko- dostawka

Klara ma przygotowane miejsce w pokoju dziecięcym (jeśli nie widzieliście- TUTAJ możecie przeczytać cały wpis KLIK) . Ładne białe łóżeczko czeka na nią wraz z innymi dodatkami, ale nie ukrywajmy-przez pierwsze miesiące będzie spała z nami w sypialni. Nie uśmiechało nam się przenosić łóżeczka ani spać z małą w naszym łóżku. Dlatego zdecydowaliśmy się na łóżeczko-dostawkę Chicco Next2Me Magic. Można je maksymalnie przysunąć do łóżka, co jest komfortowe, jeśli wstajemy w nocy na karmienie. Dodatkowo, łóżeczko ma zwijany bok, więc jest swego rodzaju przedłużeniem naszego łóżka. Dostawka pełni także funkcję kołyski. Łóżeczko wyposażone jest w 4 obrotowe kółeczka z hamulcami. Do tego, świetnie wygląda (jest dostępne w czterech kolorach).
Nasz egzemplarz, póki co, przystawiliśmy przy szafie, ale jak urodzi się Klara to dostawkę przeniesiemy na drugą stronę łóżka.  Nie będzie wówczas kolidować z otwieraniem szafy, co będzie  wygodniejsze dla Bartka wychodzącego do pracy 🙂

Łóżeczko, leżaczek i krzesełko do karmienia w jednym

Początkowo nie byłam pewna, że jest to potrzebny gadżet w naszym domu. Ale później uznałam, że przecież ani łóżeczka z pokoju dziecięcego ani dostawki (chociaż jest na kółkach) nie będziemy ruszać. Gotując obiad, pracując przy komputerze czy sprzątając warto mieć dziecko przy sobie. Mama mi opowiadała, że w tym celu myła po każdym spacerze kółka z wózka, żeby mnie wozić po mieszkaniu. Obecnie możemy pozwolić sobie na większą wygodę.My wybraliśmy model Chicco Baby Hug 4 w 1 w kolorze szarym. Dodatkowo, łóżeczko wyposażone jest w elektroniczny panel z zabawkami, który pobudza ciekawość dziecka.  Gdy Klara będzie już siedzieć, to łóżeczko zmieni swoje zastosowanie na krzesełko do karmienia, a w późniejszym okresie jako po prostu krzesełko. Wszystko to za sprawą regulowanej wysokości oraz pozycji leżaczka.

Laktator elektryczny

Mam zamiar karmić piersią, ale będą sytuacje, gdy np. będę chciała wyjsć na kilka godzin z domu, a Klara zostanie pod opieką taty. Co wtedy? Odciągam swoje mleko i zostawiam zapas w domu. Na początku myślałam, że ręczny laktator załatwi sprawę, ale wiele dziewczyn powiedziało mi od razu, że to zbyteczny wydatek. Lepiej od razu zainwestować w porządny sprzęt.
Zdecydowałam się na markę LOVI i laktator elektryczny Ekspert. Zgrabny, do tego można go przechowywać w ładnym etui i zabierać ze sobą w podróż. W zestawie znalazłam jeszcze wkładki laktacyjne w 3 kolorach. Mega! 🙂 Jestem pewna, że się sprawdzi!

Fotelik

Z fotelikiem mieliśmy niezłe przeboje. Całość wyprawki finalnie skompletowaliśmy jakieś tydzień temu…więc praktycznie na ostatni moment. Ale wiadomo…fotelik jest priorytetowy, bo potrzebujemy go już podczas wyjścia ze szpitala. Więc gdy od swojego lekarza usłyszałam, że niestety grozi mi przedwczesny poród ( a to był 28 tydzień ciąży!) to wiedziałam, że żartów nie ma. Muszę spakować torbę i kupić fotelik. Posprawdzaliśmy na szybko opinię i złożyliśmy zamówienie. Po kilku dniach fotelik dotarł. Był całkiem dobry, miał dobre opinie…ale ja wiedziałam, że to nie to…

Dlatego w ciągu kolejnych dwóch tygodni zamówiliśmy kuriera, żeby fotelik wrócił do sklepu. Finalnie znowu zostaliśmy bez sprzętu, ale w międzyczasie znalazłam fotelik idealny. Dosłownie. Jest to Avionaut Pixelnajlżejszy fotelik na rynku. Waży całe 2,5 kg! Oprócz bezpieczeństwa, waga fotelika była dla mnie priorytetowa. Przez pierwsze miesiące fotelik pełni funkcję nosidełka, więc bardzo istotne jest, żeb y był w miarę lekki. Oprócz tego, fotelik jest wyposażony w system mocowania fotelików na siedzeniu w samochodzie ISO-fix , I-size (lepsza ochrona szyi i głowy podczas przemieszczania się tyłem do kierunku jazdy). Mamy też bazę IQ, która m.in. jest wyposażona w funkcję dźwiękową, która informuje nas czy fotelik został poprawnie wpięty. No i na sam koniec…fotelik jest po prostu ładny 🙂 A wygląd też wpływa w pewien sposób na użytkowanie sprzętu, prawda? 🙂

Kokon, rożek i organizer z tej samej rodziny

Sami chyba zdążyliście zauważyć, że chociaż czekamy na dziewczynkę, to większość rzeczy mamy w kolorystyce unisex. Nawet wśród ubranek przeważa biel, szarość, beż. Ale czasem decyduję się na typowo dziewczęce motywy. Tak było m.in. w kwestii kompletu od Tiny Star. Zdecydowałam się na szary, bambusowy kokon z motywem origami oraz wykończeniem bawełnianym o strukturze wafelkowej.  Do tego dobrałam rożek oraz organizer do łóżeczka, ale już z domieszką różu. Cały komplet nie jest krzykliwy, a jedynie ładnie nawiązuje do kocyka czy poduszek w kolorze różowym.

Jestem ciekawa, co dla was było ważne podczas kompletowania wyprawki? Trzymaliście się kolorystyki zgodnej z płcią, czy pozwalaliście sobie na szaleństwo? Nie ukrywam, że u nas istotny był aspekt ponownego wykorzystania rzeczy…przy drugim dziecku. A tu nigdy nie wiemy, czy trafi się ponownie dziewczynka, czy może przyjdzie pora na chłopczyka 🙂

 

Co znajdziesz w mojej torebce?

To ostatnie chwile, aby publikować wpis o zawartości torebki. Lada dzień na świat przyjdzie Klara i jestem pewna, że mając wychodne wzbogacę się o dodatkowe atrybuty macierzyństwa, które będą mi ciążyć na ramieniu. Smoczki, pieluszki, zabawki, ubranka na zmianę-oj będzie tego sporo 🙂

Są rzeczy bez których nie ruszam się z domu. Oczywiście, wszystko zależy od rozmiarów torebki, bo jeśli wybieram małą, poręczną to wrzucam do niej telefon, dokumenty, kluczyki i pomadkę. Nie ma szans, aby więcej zmieścić to torebki, która wielkością wcale nie różni się zbytnio od mojego telefonu.

Idealna torebka

Gdy wychodzę z domu na dłużej, lubię mieć przy sobie większą torebkę. Taką, do której zmieści mi się format A4, a ja swobodnie mogę powrzucać mniejsze rzeczy do pozostałych przegródek. Dobrze, jeżeli torebka jest zapinana na zamek, ale nie jest to konieczne, bo…niestety rzadko z niego korzystam. Jak wyjeżdżamy z Mamą w podróż służbową to non-stop słyszę z jej ust „Zapnij torebkę„…

Co znajduje się w mojej torebce?

Zwykle zabieram ze sobą komputer. Dlatego tak ważne są dla mnie gabaryty laptopa. Ma być lekki, cienki. Oprócz tego notatnik. Bardzo rzadko mam ze sobą kalendarz, bo jest zbyt ciężki i zajmuje za dużo miejsca. Oprócz tego, mam ze sobą ładowarkę, a także słuchawki. Niesamowicie denerwuje mnie, gdy muszę rozwijać zaplątane kable, więc akcesoria do telefonu wkładam do małego etui, które pozwala zachować mi porządek.

Poprawianie makijażu w środku dnia

Przed wyjściem z domu wykonuję taki makijaż, który daje mi pewność, że za kilka godzin nie będę wyglądała jak ugotowana panda. Z tego powodu, nie mam konieczności poprawiania  makijażu w środku dnia na wielką skalę. Jedyne co mam zawsze przy sobie to bronzer, pomadkę ochronną i często dorzucam szminkę albo błyszczyk. Do odświeżenia- wilgotne chusteczki, poręczna szczotka i gumki do włosów, gdyby rozpuszczone włosy zaczęły mnie denerwować po kilku godzinach.

Coś jeszcze?

Wiadomo- klucze do mieszkania i do samochodu, materiałowa torba na zakupy, często coś do zjedzenia (baton,jogurt w tubce). I oczywiście portfel. Chociaż z tym „oczywiście” byłabym ostrożna, bo z reguły nie noszę przy sobie gotówki. Często zapominam także o kartach, więc pomocna jest mi aplikacja wallet na telefonie, dzięki której mogę zapłacić kartą zbliżeniowo (przykładając telefon do terminala i odciskając swoje linie papilarne). W mojej torebce znaleźć można również okulary przeciwsłoneczne. Problem w tym, że przeważnie gubię albo zostawiam gdzieś etui, a okulary frywolnie przemierzają czeluści mojej torebki. Nic tak nie irytuje mojego Bartka jak widok bezpańskich okularów 😀

Jak widzicie: szaleństwa nie ma. Zawartość mojej torebki ograniczam do minimum. Zdecydowanie także łatwiej utrzymać mi w niej porządek niż np. w szafie 🙂 Jestem ciekawa, co skrywają Wasze torebki. Jest coś bez czego nie ruszacie się z domu?

Kobieta ciężarna-święta krowa współczesnego społeczeństwa?

Nigdy nie przywiązywałam większej wagi do sytuacji kobiet w ciąży. Wiedziałam, że należy je przepuścić w kolejce, bo są w odmiennym stanie. Powinno się też ustąpić miejsca w komunikacji miejskiej. I tyle. Tematem zainteresowałam się dopiero wówczas, gdy dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Miałam jeden cel: nie dać się zwariować i nie uchodzić za świętą krowę z wielkim brzuchem, której można wszystko. Co się okazało? Że o odgrywaniu świętej krowy nawet nie mam co marzyć, a wręcz każdego dnia muszę walczyć o godne traktowanie. Więc jak to jest w praktyce?

Stanie w kolejce

Sprawa powinna być prosta: jeśli nie widać brzucha-nikt nie jest jasnowidzem i nie masz co liczyć na przepuszczenie w kolejce. Natomiast, gdy brzuch jest coraz to większy, ludzie z uśmiechem przepuszczają Cię w sklepie do kasy. Nie do końca tak to wygląda.

Zacznę od tej milszej strony. Tu na pochwałę zasługuje IKEA. Mając widoczny brzuch jednego dnia aż trzy razy pracownicy sklepu wykazali inicjatywę. Najpierw, gdy siedziałam wygodnie na sofie i czekałam na wywołanie swojego numeru podczas zwrotu towaru. Podchodząc do stanowiska, pani od razu poinformowała mnie, że będąc w ciąży mam pierwszeństwo i nie powinnam pokornie stać ( tu akurat siedziałam) w kolejce. Drugi raz w restauracji podczas nakładania jedzenia. Jeszcze nie zdążyłam zamówić, a pan z obsługi wyrecytował z uśmiechem formułkę, że będąc w ciąży nie powinnam stać w kolejce i w przyszłości mam od razu podchodzić jako pierwsza. Trzeci raz, przy kasach. Zawsze kieruję się do tych samoobsługowych, na spokojnie kasuję zakupy, bez kolejek, we własnym tempie. Mimo to, podeszła do mnie Pani z obsługi dopytując się czy potrzebuję pomocy i czy ktoś pomoże mi w załadowaniu zakupów do samochodu.
Miła sytuacja spotkała mnie również w TK Maxx, gdzie pani kasjerka zauważyła mnie w tłumie i przez mikrofon wywołała „panią w ciąży” do pierwszej kasy, bez kolejki. Podobnie ekspedientka w Biedronce, która rozpoczynając kasowanie, poprosiła, abym następnym razem do razu podeszła bez kolejki, ponieważ ona nie zawsze zauważy brzuszek w tłumie kolejkowiczów.

Wspomniane sytuacje przedstawiają pracowników w dobrym świetle, a jak jest ze zwykłymi klientami? Marnie. Śmieszą mnie sytuacje, gdy zbliżam się do kasy i nagle rozgrywa się wyścig. To nic innego jak przyśpieszenie, aby z wózkiem zdążyć i ustawić się przede mną, a potem błyskawiczne wyciągnąć towar na taśmę. Takie akcje często mają swoje przerywniki, czyli szybkie podniesienie wzroku i ? No właśnie i co? Mam wrażenie, że czasem jest to błagalny wzrok mówiący: zobacz, tak szybko wykładam swój towar, więc kobieto w stanie błogosławionym nie wpadnij proszę na pomysł, aby przejść do kasy wymijając mnie obok.
Również nie było miło podczas stania w kolejce w sklepie odzieżowym. To, że nikt mnie nie przepuścił to jasne. Ale, że nie mogłam liczyć na pomoc, gdy rozsypały mi się drobne i z hukiem uderzyły na posadzkę-tego już nie pojmuję. Mężczyzna w średnim wieku, dobrze ubrany odwrócił się w moją stronę i patrzył jak zbieram każdą monetę z podłogi, prawie na kolanach z uwagi na brzuch. To jedna z nielicznych sytuacji, gdzie gdy zebrałam całość, podniosłam się z posadzki i wycedziłam kilka niezbyt miłych słów w kierunku tego gościa (który nie zareagował, tylko się obrócił).
Jak sięgam pamięcią, tylko raz w Zarze, gdy kupowałam podczas wyprzedaży ubranka na dziale dziecięcym spotkałam się z uprzejmością. Stojąc w baaaardzo długiej kolejce, kilka kobiet (jedna po drugiej) powiedziały mi, że mam bez krępacji przejść do kasy i poprosić o skasowanie bez kolejki. RAZ. JEDYNY RAZ.

I teraz najważniejsze: przepuszczanie kobiet w ciąży to obowiązek. A kobiety powinny egzekwować jego przestrzeganie i upominać się o swoje. Wiem, że to nie jest łatwe, bo sama pokornie wolę stać w kolejce niż narażać się na komentarze czy wymowne spojrzenia. Ale prawda jest taka, że organizm kobiety reaguje różnie i nawet jeśli nie widać brzuszka, to kobieta nie powinna stać w kolejce, w komunikacji miejskiej etc. (więcej do poczytania znajdziecie w artykule mamyginekolog.pl klik).

Parkowanie w miejscach dla rodzin z dziećmi

Odkąd dowiedziałam się, że istnieje ryzyko przedwczesnego porodu i zauważyłam, że mój organizm nieco inaczej zachowuje się w ciąży, zaczęłam liczyć każdy metr. Każdy metr, który musiałam pokonać idąc do sklepu, wysiadając z samochodu etc. Zaczęłam również korzystać z miejsc parkingowych dla rodzin z dziećmi, w szczególności gdy pierwsze wolne miejsce było znacznie oddalone od wejścia np. do sklepu.

Również pewnego razu w IKEA skorzystałam z tego przywileju. Parking górny był całkowicie zajęty. Zjechałam na parking podziemny, który również w dużej mierze był napakowany samochodami. Zauważyłam, że pierwsze wolne miejsca są przeznaczone dla osób niepełnosprawnych oraz dla rodzin z dziećmi. Postanowiłam zaparkować na tym drugim. Nawet nie wyobrażacie sobie mojego zdziwienia, gdy po godzinie wróciłam do domu ( wpadłam do IKEA tylko po kilka rzeczy) i przy obiedzie przeglądałam instastories ( na instagramie). Przelatując palcem przez kolejne relacje, natrafiłam na zdjęcie…mojego samochodu z wątpliwie miłym komentarzem:

„Przyjechała sama dupeczka malusim autkiem, ale stanąć na miejscu dla rodziny najwygodniej (…)”.

Oczywiście od razu napisałam do tej osoby, żeby uświadomić ją, że to ja jestem tą dupeczką i aktualnie jestem (wówczas) w ósmym miesiącu ciąży i dlatego stanęłam na tym miejscu. Czego oczekiwałam? Zrozumienia. Wiadomo, że ta osoba (która sama ma małe dziecko)  mogła nie pomyśleć, że wypowiada się na temat  kobiety w ciąży etc. A co otrzymałam? Tłumaczenie, że takie miejsce jest bardziej potrzebne np. matce, która ma większy samochód, bo wówczas możliwość, że ktoś obije je drzwiami jest mniejsza (takie miejsca są szersze niż zwykłe). Historię mogłabym opisać na kilka stron, ale efekt był taki, że nagłośniłam anonimowo całą sytuację na instagramie, po to, aby uświadomić resztę społeczeństwa. W odpowiedzi, ta sama kobieta uznała, że (chociaż nie publikuję jej danych) to ja wylewam falę hejtu na jej osobę i przeze mnie ona teraz płacze… Ostatecznie nawet załapałam się na przeprosiny, ale czy były prawdziwe? Nie sądzę.
Jedno jest pewne: jeżeli widzicie kobietę, która wysiada z samochodu a zaparkowała na takim miejscu to widocznie jest w ciąży i potrzebuje tego miejsca (nawet posiadając mały samochód :)). Po drugie, kobieta w ciąży ma pełne prawo, aby z takich miejsc korzystać. Natomiast prawa takiego nie ma w związku z parkowaniem w miejscu dla niepełnosprawnych. 

Naciągaczka

Zawsze uważałam, że to kobieta po konsultacji z lekarzem prowadzącym powinna zadecydować, o tym kiedy uda się na zwolnienie lekarskie. Powszechnie uważa się, że kobiety wymyślają i nadużywają zwolnień. Mnie nigdy ten temat nie interesował i miałam gdzieś, kiedy moje koleżanki wybierają się na l4. To była ich prywatna sprawa. Są kobiety, które czują się w ciąży dobrze i spełniają się ( ba! często nie wyobrażają sobie bez niej życia) w pracy do ostatnich dni przed porodem. Osobiście uważam, że jeśli pójście na l4 od pierwszych tygodni wcale nie jest przegięciem. Pierwszy trymestr wspominam ciężko. Wiecznie chciało mi się spać i miałam mdłości, totalnie byłam pozbawiona energii. Całe szczęście mogłam sobie pozwolić np. na pracę z domu. Ale nie wyobrażam sobie, gdybym miała np. siedzieć na kasie, przerzucać towar w sklepie czy jeździć w delegacje…
Każda ciąża jest inna i to kobieta wie najlepiej, kiedy powinna zwolnić tempo…

Jesteś gruba

Komentarze typu „ale jesteś gruba!”, „ale masz wielki brzuch”, „i co? dziewczynka będzie? widać, że odbiera ci urodę” są bardzo częste. Całe szczęście sama personalnie nie odczułam ich na swojej skórze, ale swoje słyszałam od koleżanek czy znajomych. Mówienie kobiecie w ciąży, że jest gruba uważam za cios poniżej pasa. Jaka gruba? Ta kobieta nosi pod sercem dziecko. Gwarantuję wam, że żadna kobieta nie chce być ani gruba, ani brzydka. A atrakcyjność buduje się w głowie, więc takimi komentarzami nie pomagacie. Każda z nas ma lustro i widzi swoje krągłości, ale przyświeca im jeden cel: wydanie na świat zdrowego dziecka.
Poza tym, jeśli spotykacie swoją kolezankę z liceum, która trochę „przybrała” to też mówicie jej ” Anka, ale jesteś gruba, chyba dużo jesz słodyczy?”. Mogę się założyć, że nie… Dlatego odpuście głupie komentarze w stosunku do kobiet w ciąży…

Daj dotknąć brzucha ( albo po prostu dotykanie brzucha bez zbędnego komentarza)

Zanim zaszłam w ciążę aż piekliłam się, gdy widziałam, że ktoś dotyka brzuszka ciążowego. To tak jakby chwycić kogoś bez ostrzeżenia za tyłek, nogę czy głowę. Dziwne prawda? O ile przyjaciółka, szwagierka czy mama mogą sobie pozwolić na więcej, to koleżanka, którą widzę raz na pół roku? Nie sądzę…
Będąc w ciąży trochę napięcie mi zeszło, ale też nie spotkałam się osobiście z taką sytuacją. Jak już to było to bliskie grono i zawsze wcześniej padało pytanie „Mogę?”. Jednak bądźcie czujni i pamiętajcie, że brzuch kobiety w ciąży nie zmienia praw własności z momentem ukazania się dwóch kresek na teście ciążowym. To dalej jest dotyk, intymny dotyk.

Uwaga! Nadchodzi burza…hormonów

Czy kobiety stają się bardziej wrażliwe będąc w ciąży? Pozwólcie, że odpowiem sama za siebie: TAK. U mnie są fazy wzmożonej wrażliwości, które kończą się najczęściej wybuchem płaczu. Dosłownie kilka (no może trochę więcej) razy w ciągu całej ciąży rozpętałam burzę. Najgorzej mają Ci, którzy z nami mieszkają, bowiem to oni są najbardziej narażeni na histerię. A histeria ma różne podłoże: raz będzie to sytuacja polityczna w kraju, drugi raz piosenka „Mam tę moc”. A może być też bez powodu. Relaks w wannie aż tu nagle nieokiełznany przypływ emocji, który kończy się szlochem. Powód? Ewidentnie hormony. Nie bierzcie sobie do serca tych wulkanicznych wybuchów, okażcie zrozumienie…i zapomnijcie o całej sytuacji. My kobiety też najchętniej wymazałybyśmy je z pamięci. 

A wy? Jakie macie doświadczenia? Uważacie, że kobiety w ciąży zachowują się często jak święte krowy? A może przysługują im dodatkowe prawa i przywileje? Z jakimi sytuacjami wy się spotkaliście? Jestem bardzo ciekawa waszej opinii!!

Dwumiesięcznik. Styczeń/Luty

Tym razem chcę Was zaprosić na nowy cykl pt. Dwumiesięcznik. To nic innego jak miks zdjęć, inspiracji, rekomendacji, które udało nam się zgromadzić przez ostatnie dwa miesiące. Jesteście ciekawi naszych kosmetycznych odkryć? A może szukacie dobrego filmy czy książki na długie wieczory? Być może jesteście tylko ciekawi i chcecie podejrzeć, co się u nas działo w ciągu ostatnich tygodni? To wszystko znajdziecie w naszym „Dwumiesięczniku”. Styczeń i luty-zaczynamy!

Na pierwszy ogień idą seriale. Ostatnio więcej czasu spędzam w domowym zaciszu, a to sprzyja przesiadywaniu przed telewizorem. Numerem jeden jest dla mnie „Dom z papieru”. Ośmioro przestępców barykaduje się z zakładnikami w hiszpańskiej mennicy. W międzyczasie geniusz wśród złodziei manipuluje policją, by zrealizować swój plan. Pikanterii dodaje tajemniczość, gdyż każdy z uczestników skoku dostaje pseudonim jeszcze przed rozpoczęciem akcji. Pseudonimy to nazwy popularnych, światowych miast. Uwaga, to serial, który wciąga od pierwszych minut. Nigdy tak szybko nie obejrzałam dwóch sezonów ( a niebawem pojawi się trzeci!). Dla mnie najlepszy serial ever!

Druga propozycja to „Homeland”-trzymający w napięciu serial dramatyczny. Opisuje historię jak po ataku na kryjówkę terrorystów w Iraku amerykańskim żołnierzom udaje się odbić jeńca wojennego, który zaginął przed 8 laty. Sierżant Nicholas Brody wraca do kraju jako bohater, jednak nie wszyscy w niego wierzą. Agentka CIA Carrie Mathison nie zważając na innych próbuje udowodnić, że uznany wcześniej za zmarłego żołnierz nie jest już tym samym człowiekiem który wyjechał na misję. Ale to dopiero początek…bo sezonów na Netflixie jest dostępnych aż 6!

I ostatnia rekomendacja to serial „You”. Miałam z nim problem. Obejrzałam dwa pierwsze odcinki, jakoś nie czułam klimatu. Po kilku tygodniach (z nudów) wróciłam do jego oglądania i mnie wciągnęło. „You” opisuje historię menadżera księgarni, który zakochuje się w poetce i zaczyna mieć na jej punkcie totalną obsesję. Czym to skutkuje? Likwidowaniem każdej (KAŻDEJ) przeszkody, która staje na drodze tej miłości.

Warte polecenia są też książki. Podobno tych nie ocenia się po okładce, ale właśnie z „Becoming” Michelle Obama tak było. Widząc uroczą, roześmianą kobietę za szybą, na półce w księgarni uznałam, że zaryzykuję i wrzucę do koszyka. Warto było! Przyjemnie się ją czyta.

Inaczej było z Tomkiem Michniewiczem i jego „Chrobotem”. To kolejna pozycja z jego dorobku, która znalazła swoje miejsce na naszym regale. Jeśli lubicie teksty o podróżach, reportaże z nutką socjologii-koniecznie zaopatrzcie się w tę książkę. Znajdziecie tam siedem historii zwykłych ludzi z różnych zakątków świata. Zestawienie, które uświadamia, jak wielkie znaczenia ma nasze pochodzenie, a co za tym idzie sposób wychowania, filozofia życia etc.

A jeżeli szukacie sposobu na spędzenie wesoło czasu ze znajomymi…to spróbujcie gry w Taboo. Musicie opisać konkretne hasło, bez używania określonych słów…a to wszystko na czas 🙂 Gwarantuję, że śmiechu i emocji będzie całe mnóstwo.W ostatnim trymestrze musiałam zrezygnować z kawy, ale dalej biorę na wynos…tyle, że gorącą herbatę // Nie wiem czy to zasługa ogrzewania podłogowego czy cudownej atmosfery w naszym domu, ale Kitek może godzinami wylegiwać się na plecach. Ewentualnie zaczepia napotkanych domowników w nadziei, że załapie się na głaskanie // Jedzenie na mieście to wspólne hobby moje i Bartka. Uwielbiamy dobrze zjeść, w ładnym miejscu, a przy tym chichrać się i opowiadać jak nam minął dzień. Na talerzu widzicie pysznego bajgla, którego zjecie w Gliwicach w Micha Zupa Bar. // Wspomnienie śniegu…w tym roku po raz pierwszy nie powiedziałam złego słowa na zimę. Ale pewnie wynika to z tego, że będąc w ciąży mogłam sobie pozwolić na podziwianie jej zza okna, a nie zrywanie się rano do pracy.

W ciąży nie mam zachcianek. Nie było sytuacji, żebym prosiłam Bartka w środku nocy, aby jechał po śledzie. Natomiast nigdy nie pogardzę lodami. Nieważne, że za oknem zima w pełni. Wchodzę pod kołdrę i wcinam pudełko lodów. // Niedawno w naszym domu wreszcie pojawiły się zdjęcia. Nie wiem jak wy, ale dla mnie fotografie tworzą klimat domowego ogniska. // Wiem, że cała Wasza uwaga pewnie skupiona jest na Kitku i jego brzuszku (sporych rozmiarów), ale zwróćcie uwagę na pled z wełny czesankowej od Loops. Cudo! // Moja torba do szpitala miała swoją premierę wcześniej niż zakładaliśmy. Niestety przez kilka dni razem z Klarcią wymagałyśmy hospitalizacji, ale już jest dobrze i czekamy spokojnie na rozwiązanie 🙂

Nic tak mnie nie rozczula jak te małe, różowe czapeczki!  // Zima czy lato, białe spodnie zawsze muszą być w mojej szafie…nawet te ciążowe! A wy macie ulubiony ciuch, taki codzienny must have w swojej garderobie? // Wspominałam Wam o naszych kulinarnych podbojach. Często przywołujemy smaki i zapachy ulubionych potraw w domowej kuchni. Tutaj indyjskie butter chicken – niebawem przepis na blogu! // Łup z KIKa – drewniany stołek. Uwielbiam takie perełki! Przyznajcie się, kto go też ma?

Przez lata do ust używałam pomadki Carmex. Umówmy się- nie ma ona estetycznego opakowania, ale byłam jej wierna i nie ruszały mnie ładne opakowania innych pomad o wątpliwym składzie. Ostatnio, trochę bezwiednie, wrzuciłam do koszyka balsam do ust EOS. Tłumaczę sobie, że to ten kolor teraz tak na mnie działa (Klarcia w brzuchu robi swoje!), ale to był dobry wybór. Przepadłam. Dobrze nawilża, świetnie się aplikuje…i pięknie wygląda. Używacie?

Wizyta kuriera ZAWSZE sprawia nam radość. Każdy z domowników się z czegoś cieszy. Tutaj podskakiwałam z radości z powodu  nowych lamp od Britop, Kitek szalał między kartonami, urządzając sobie niezły labirynt…a Bartek radował się perspektywą zawieszania lamp ( he, he, he).

Czekoladowe ciasto OREO (przepis znajdziecie TUTAJ) z dodatkową polewą i malinami. // Szczęście widać gołym okiem, prawda? 🙂 // A tu kolacja, która na zawsze zapadnie nam w pamięci. Robiąc to zdjęcie, nie miałam pojęcia, co się wydarzy w ciagu najbliższych kilku minut… / Dla spostrzegawczych potwierdzam: I SAID: YES!!! 🙂

Wyprawkę dla Klary zaczęłam na spokojnie dopiero w styczniu, ale totalnego przyspieszenia nabrałam w drugiej połowie lutego. Ubranka, fotelik, akcesoria, urządzenie pokoiku – mamy to! Czekamy jeszcze na wózek, który na dniach do nas dotrze…Nie mogę się już doczekać.

Do produktów marki NUK mam sentyment. Zawsze mama mi opowiadała, że właśnie tej firmy miałam m.in. smoczki. Nawet ostatnio wysłała mi ich zdjęcie! Prawie trzydziestoletnie smoczki…to jest coś!  // Oprócz butelki, w łóżeczku pojawił się kokon ze wzorem origami od Tiny Star (do kompletu mamy jeszcze rożek i organizer!). // A tu najpiękniejsza pościel jaką kiedykolwiek widziałam. Przepięknie odszyta, z naturalnych materiałów, przedstawiająca czaple. Kolorystycznie również idealnie wpasowała się do pokoiku. Pościel znajdziecie w sklepie Maamut KLIK.

Kilka kadrów mojego panieńskiego pokoju, który teraz jest bardziej gościnny…ale dalej mój 🙂 Wygodne łóżko, miejsce do pracy i piękna kolorystyka. Wciąż się zachwycam metamorfozą, którą przeszedł ten pokój. A pamiętam jak w licealnych czasach jedna ze ścian była wymalowana na kolor intensywnego różu, a dodatki były rodem z afrykańskiej osady. Dzięki Mamo, że zacisnęłaś zęby i przetrwałaś ten trudny (dizajnersko) czas. 

Kuchnia mojej Mamy niezmiennie Was zachwyca. I wcale się nie dziwię. Sama ją uwielbiam! Jest dopracowana w każdym calu. I tak-tu zawsze jest taki porządek. Nawet podczas gotowania nie ma opcji, żeby mąka fruwała w powietrzu, po blacie walały się brudne półmiski, a na podłodze zalegały okruchy. Czyli totalne przeciwieństwo mojej kuchni, która ocieka sosami podczas gotowania. Ale u mnie prosta sprawa. Znam siebie, więc dobrałam gładkie fronty, które wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką. Ścieranie sosu pomidorowego z tych żłobionych frontów nie byłoby już takie szybkie… // Ktoś tu był grzeczny i dostał prezent-niespodziankę. I nie moi mili, to nie były Walentynki, imieniny, urodziny, przeprosiny… to był zwykły dzień 🙂 Wiem, jestem szczęściarą! // Ten kącik z komodą w roli głównej bardzo Wam przypadł do gustu. Jedni zauroczeni są kompletem pastelowych puszek (oczywiście upolowanych w KIKu), a drudzy wzdychają do Lamy ( czy też Alpaki – jak kto woli). A w jakiej grupie wy jesteście? #TeamLama czy #TeamPuszki ?

Długo nie miałam pomysłu na salon. Brakowało nam stolika kawowego i fotela. Z fotelem sprawa rozwiązała się sama. Po prostu zakradłam się do domu rodziców i wyniosłam im fotel z salonu. Ale spokojnie, w tym czasie mama już oczekiwała kuriera z nowym nabytkiem 🙂 A do stolika zapałałam miłością nagle, przechadzając się po IKEA setny raz, ale właśnie wówczas stanęłam obok i stwierdziłam „mój Ci on”.

Jak burger to tylko z jajem! Wolę mniejszą kanapkę, ale treściwie. Polecam Pasibusa. W Katowicach znajdziecie ich w aż dwóch lokalizacjach. Warto! // Duże obrazy w ramach to must have każdego wnętrza. Często zanim je powieszę, to opieram ramy przy ścianach, co tworzy dodatkowy klimat. Uwielbiam wszelakie mapy, dlatego dwie sztuki zamówiłam ostatnio w Maptu. Jakie miasta wybraliśmy z Bartkiem? Pragę i Paryż. To jedne z tych miejsc, które odwiedziliśmy w zeszłym roku i przywołują cudowne wspomnienia. A wy? Jakie miasto byście wybrali? /On potrafi tak cały dzień…Kot leżak. // Naleśnikami z owocami nigdy nie pogardzę…Chociaż w knajpach jadam przeważnie konkrety, to czasem uda mi się wyskoczyć na coś słodkiego.

A jak jesteśmy przy słodkim, to wiadomo – TŁUSTY CZWARTEK. Akurat kocham jeść pączki zawsze, więc ten czwartek nie jest jednym dniem w roku, w którym po nie sięgam…ale jest za to świetną okazją, żeby szczególnie zjeść te tłuściutkie, lukrowe pączusie i przypomnieć sobie, jakie są pyszne!

Dlaczego przyśpieszamy z wyprawką dla Klary?

Ci, którzy mnie znają dobrze wiedzą, że mobilizuję się w ostatnim momencie. Gdy już mi się pali pod nogami, wówczas wkraczam do akcji i zaczynam ogarniać, nadrabiać zaległości. Podobnie podchodziłam do kwestii wyprawki dla małej. Obiecałam sobie, że w okresie wyprzedaży pokupuję najważniejsze ubranka i porozglądam się po sklepach.

Fakt faktem, coś tam kupiłam. Ale nie przywiązywałam większej uwagi do rozmiarówki. Zobaczyłam uroczą sukienkę na 68cm – kupiłam; zobaczyłam fantastyczne złote trampki – kupiłam. Efekt końcowy jednak był marny, bo w komodzie znalazło się tylko kilka ubranek i to niekoniecznie na ten pierwszy czas, zaraz po urodzeniu.

Niestety, przyszedł ten moment, gdy w 30tc okazało się, że Klarcia może pojawić się na świecie dużo wcześniej niżeli się tego spodziewamy. Nie jest to przesądzone, ale musiałam włączyć tryb wysokiego oszczędzania…siebie.

A jak tu oszczędzać siebie, jeśli w szafach pustki i praktycznie nic nie jest gotowe? Włączyłam tryb ekspresowy (zwany przez niektórych Klara Express:)) Jak dobrze, że w tych czasach wystarczy dostęp do internetu w telefonie lub na innym urządzeniu i wszystko możemy ogarnąć zdalnie. Bez wychodzenia z domu, bez stania w kolejkach, bez przepychania się między ludźmi. Nawet zakupy w drogerii zrobiłam online.

I jak tam sobie leżę i popijam herbatę, zastanawiam się jaka byłam  naiwna (?!). Nie wiem czy to dobre słowo. Chodzi mi o to, że przed zajściem w ciąże myślałam, że to nic takiego. Wyniki miałam wzorowe, w ciąże zaszliśmy „na zawołanie”. Na początku zanotowałam spadek apetytu czy zwiększoną senność, ale funkcjonowałam normalnie. Nigdy bym nie pomyślała, że może mi grozić przedwczesny poród. A tu nagle „pstryk” i bańka pękła. Musiałam zwolnić.

Chociaż w głębi duszy wierzę, że Klarcia zostanie w ciepłym brzuszku jeszcze wiele tygodni, to wiem też, że musimy być przygotowani na wszystko. Dajcie znać jak to było u Was. Wasze pociechy przyszły na świat z wyprzedzeniem czy planowo? W międzyczasie zerknijcie na to, co udało mi się upolować do tej pory (wszystko znalazłam w sklepie Kids Inspirations KLIK). Jak widzicie, stawiam w większości na neutralne kolory 🙂 Co nie oznacza, że w szafie małej księżniczki nie będzie nic różowego 🙂

Wyprawka Klary:

Wanienka Fabulous Sky Green – Bebe-jou KLIK
Stojak do wanienki Fabulous Sky Green – Bebe-jou KLIK
Śpiworek całoroczny z odpinanymi rękawkami – Jollein KLIK 
Gryzak Tiny waffle soft grey – Jollein KLIK
Interaktywna książeczka Mint Adventure – Little Dutch KLIK 
Otulacze bambusowo-muślinowe 70 x 70 cm (3 sztuki) Lou Lou- Bebe-jou KLIK
Króliczek 40 cm Mint Advanture – Little Dutch KLIK
Mięciutki koc Mint Advanture – Little Dutch KLIK
Bawełniany ręcznik Mint Adventure – Little Dutch KLIK
Gryzak żyrafa – Lanco KLIK
Gryzak mama miś – Lanco KLIK 

Kosmetyki, po których poczujesz się lepiej (nie tylko będąc w ciąży)

Był czas, gdy wolałam kupić dziesiąty sweterek w paski czy kolejne czarne rurki. Drogerie omijałam szerokim łukiem i wpadałam tam tylko wtedy, gdy skończył mi się fluid, szampon albo lakier do paznokci. Od całkiem niedawna zmieniłam swoje podejście. Nie chcę mieć sterty niepotrzebnych ubrań, ale z drugiej strony większą wagę przywiązuje do tego, co ląduje na mojej skórze.

Nie wiem czy to przez ciążę czy przez nadciągającą z impetem trzydziestkę, ale to dbanie o siebie nawet sprawia mi frajdę. Lubię, gdy moja skóra jest dobrze nawilżona, a buzia wydaje się bardziej promienna, chociaż kilka miesięcy minęło od czasu, gdy łapała promienie słońca. Mam swoje sprawdzone patenty, aby czuć się dobrze i świeżo, dlatego postanowiłam sprzedać wam kilka moim sprawdzonych sposobów. Nieprzespana noc? Ciężki dzień w pracy? Wszystkiemu zaradzimy!

Na pierwszy ogień idzie serum Estee Lauder Advanced Night Repair. Do tej pory nie wierzyłam w żadne tego typu cacka. Wierna od lat byłam różowemu Bambino, który  stosowałam dwa razy dziennie. Ale, gdy robiłam przegląd próbek, zorientowałam się, że mam kilka właśnie tego serum. Uznałam, że pora się ich pozbyć, wiec każdego wieczora, sumiennie nakładałam specyfik na twarz. Eureka! Działa! Buzia jest maksymalnie nawilżona,  promienna…a wiara w zatrzymanie czasu wzrosła na sile.
Minęło kilka miesięcy zanim zdecydowałam się zakupić cały flakon, ale nie żałuję. Lubię te nasze wieczorne sesje, bo wiem, że gdy wstanę o poranku moja buzia będzie w doskonałej kondycji. A zmarszczki? Z dwojga złego lepiej wierzyć w taki specyfik, niż się kłóć za kilka lat. A wiara czyni cuda, więc… 🙂

Pamiętam, że już na studiach używałam bronzerów. Uwielbiałam je! Przerobiłam różne marki, ale całkiem niedawno skusiłam się na Bobbi Brown’a. Bronzer wyposażony jest w dodatkowe drobinki, co rozświetla skórę. To taki powiew letnich promieni słońca. Mocniej zaznaczam nim kości policzkowe, a następnie przeciągam na całą twarz i szyję. Atutem jest także lusterko, które umożliwia poprawę makijażu w ciągu dnia.

Do kompletu róż, z którym musiałam się bardzo poprzepraszać. Zapomniałam o nim na kilka dobrych lat, a nawet jeśli pojawiał się w mojej kosmetyczce, to był bardziej pasażerem na gapę niż gościem honorowym. Wróciłam do niego na początku ciąży, gdy moja twarz bardzo pobladła, a ja potrzebowałam energetycznego kopa. Róż sprawdził się  bezbłędnie. Sięgnęłam po kosmetyk, który kojarzy mi się z moją babcią. Odkąd pamiętam róż marki Bourjois  był ulubionym mojej babci. Mój odcień, z drobinkami złota idealnie wpasowuje się do bronzera i tworzy z nim całkiem zgrany duet.

Myślicie, że bronzer i róż to przesada? Zdecydowanie nie. Gdy robię sobie makijaż staram sie nie zapominać o rozświetlaczu. Do tej pory numerem jeden była dla mnie marka Becca, ale polubiłam się też z sieciówkowym La vie en glow- L’oreal Paris. Skusił mnie swoją zgrabną paletką i aż czterema odcieniami. Moim ulubionym jest drugi od lewej, to jego używam najczęściej, ale reszta przydaje się czasem do podbicia koloru bądź, gdy chcę wzbogacić makijaż na większe wyjścia. Wówczas stosuję go też na powieki.

Nigdy nie miałam cierpliwości do pielęgnacji. Peelingi, nakładanie maseczek, a potem zmywanie tego wszystkiego…wrrr! Nie dość, że przepadał w nicość mój czas wolny, to jeszcze brakowało mi efektu placebo. Chciałam od razu poczuć, że z moją twarzą dzieją się dobre rzeczy. I wreszcie poczułam, gdy użyłam maseczek w płacie. Ale uwaga, tu nie chodzi tylko o samą maseczkę. Nie mam swoich ulubionych. Kupuję to co mi wpadnie w ręce ( i jest w danym momencie w promocji), ale najważniejsze jest to, gdzie przechowuję saszetki. Moi drodzy- w lodówce. Nie ma nic lepszego niż wyciągnięcie rano przez wyjściem takiej maseczki w płacie i nałożeniu jej na buzię. Od razu poczujecie orzeźwienie i życiowego kopa. Maseczkę stosuję przynajmniej 1-2 w tygodniu i szczerze Wam polecam.

Mazidła do ciała w czasie ciąży to temat rzeka. Podobno nie ma dowodów na to, że stosowanie jakichkolwiek specyfików oddali nas od perspektywy posiadania niezbyt pożądanych rozstępów. Gdyby wierzyć samym genom, nie powinnam się martwić, bo żaden rozstęp mi nie straszny. Ale że przezorny zawsze ubezpieczony, minimum dwa razy dziennie smaruję brzuch i inne zagrożone miejsca. Na wieczór stawiam na Bio-oil, który skórę bardzo natłuszcza, ale rankiem decyduję się na lżejszą recepturę. I tu z pomocą przychodzi marka Yoskine, która w swojej ofercie ma kilka godnych uwagi kosmetyków dla przyszłych mam, Jeśli tak jak ja, wolicie się smarować, niż później stukać się po głowie i mówić ” A moze gdybym się natłuszczała regularnie, to bym coś zdziałała…” to, po prostu – polecam.

Jestem ciekawa, czy wy macie swoich kosmetycznych ulubieńców? Podzielcie się swoimi typami! Z chęcią przetestuję coś godnego uwagi. A może stawiacie na naturalne, home made mazidła? Z przyjemnością poznam tajne receptury 🙂

Podróżowanie w ciąży

Na pewno znacie powiedzenie „ciąża to nie choroba”. Wiele w tym prawdy, jeśli nasza ciążą faktycznie przebiega bezproblemowo i zdrowo. Jednak nie zgodzę się z opinią, że w ciąży można robić wszystko to, co do tej pory. Zawsze z tyłu głowy powinna nam przyświecać myśl, że pod sercem nosimy małą istotę, kompletnie zależną od nas. Sporo emocji wywołuje u przyszłych mam podróżowanie. No właśnie, jak to jest? 

Czy można latać samolotem w ciąży?

Zacznijmy od najcięższego kalibru, czyli latania samolotem. Nie jestem wielkim podróżnikiem, ale kilka razy do roku zdarza mi się wsiąść na pokład. Uwielbiam latać, bardzo podoba mi się atmosfera na lotnisku oraz ten dreszczyk emocji, który chowa się za każdą podróżą.

Będąc na początku drugiego trymestru, postanowiliśmy polecieć na kilka dni do Aten. Gdy w Polsce rozpoczynała się jesień na całego, nam zamarzyło się słońce. Moja ciąża przebiegała prawidłowo, więc wiedziałam, że teoretycznie nie powinno być żadnych problemów. Umówmy się też, że jestem przyzwyczajona do 2-4 godzinnych lotów, ale z pewnością nie zdecydowałabym się na dłuższy lot, np. do Stanów. Nie wiem jak „normalnie” zniosłabym taki długi lot, a tu dochodzi jeszcze kwestia ciąży.

O czym warto pamiętać przed wejściem na pokład

Dwa dni przed wylotem, udałam się do mojego lekarza, aby potwierdzić, że mogę lecieć. Ciąża to specyficzny stan i czasem wystarczy kilka godzin a sytuacja zmienia się diametralnie. Doktor dał zielone światło. Z uwagi na to, że brzuszek jeszcze nie był widoczny, nie wzięłam żadnego zaświadczenia od lekarza. Ale pamiętajcie, że warto mieć taki dokument, bo niektóre linie lotnicze go wymagają. Przed wylotem, należy także sprawdzić przewoźnika, bo każde linie lotnicze mają własne obostrzenia. Czasami latanie samolotem jest możliwe wyłącznie do 32 tygodnia, nawet jeśli mamy ważne zaświadczenie od doktora.

Chociaż nasza podróż przebiegła gładko, warto pamiętać o ubezpieczeniu. Niedawno przytrafiła mi się przykra sytuacja (całe szczęście byłam na miejscu, a nie w podróży) i trafiłam na kilka dni do szpitala. W takich przypadkach sprawdza się też posiadanie numeru telefonu bezpośrednio do naszego lekarza prowadzącego. Szybka konsultacja telefoniczna nie tylko może nam pomóc w kryzysowych momentach, ale także podnieść na duchu, bo w końcu kontaktujemy się z osobą, której powierzamy ciąże.

W ciąży nie wolno dźwigać ciężkich rzeczy, a walizka bezapelacyjnie się do nich zalicza. Przyznam się, że mi było trudno, bo podróżowałam z małą walizeczką (bagaż podręczny), ale i tak Bartek pilnował mnie, abym nic nie podnosiła. Gdy podróżujecie w pojedynkę, nie krępujcie się i proście o pomoc napotkanych ludzi.

Ciążowe przywileje

Podejrzewam, że łatwiej jest, gdy brzuszek jest już ładnie zarysowany, ale nawet jeśli nie widać, że jesteście w ciąży-nie bójcie się o tym informować. Podczas stania w kolejce do odprawy, podchodziłam do obsługi i powiadamiałam o swoim stanie. Zawsze pytano mnie, który to tydzień, a następnie przepuszczano bez kolejki.

Sprawdza się to też na miejscu. Stojąc w ogromnej kolejce, aby zwiedzić Akropol podeszłam do okienka grzecznie prosząc Pana, który właśnie miał kupić bilety, czy mogę wejść przed nim z uwagi na mój stan. Nigdy nie usłyszałam słowa sprzeciwu, a umówmy się, że czasami kilkunastominutowe stanie w słońcu potrafi być męczące, nie tylko na finiszu ciąży.

Podróżowanie na co dzień

Nie trzeba wybierać dalekich destynacji, aby mówić o podróżowaniu. Wybranie się na wycieczkę w góry albo do rodziny też warto zaplanować. Przede wszystkim, musimy pamiętać o wygodzie. Jestem wielką zwolenniczką obcasów, ale wiem, że jeśli w planie mam długą jazdę samochodem bądź spacer to stawiam na wygodne buty. Również pamiętajmy o stroju. Począwszy od wygodnej bielizny (nie wiem dlaczego, ale w ciąży wszystko bardziej uwiera…) a na kurtce kończąc. Zważając na zimno, które jest za oknem, staram się ubierać na cebulkę. Obowiązkowo zarzucam także szal, który w podróży może posłużyć też jako poduszka pod plecy. I torebka, najlepiej na długim pasku, abym mogła ją przerzucić przez ramię, co dostarcza dodatkowego komfortu.

Detale

Jeśli czeka mnie dłuższe wyjście z domu, staram się zadbać o siebie szczególnie. Wiadomo, kobiety w ciąży są bardziej wrażliwe, więc aby uniknąć krokodylich łez zerkając przypadkiem w swoje odbicie w witrynie sklepowej, mam swoje patenty. Po pierwsze, nie zakładam „byle czego” tylko chcę czuć się dobrze w ciuchach, które mam na sobie. Po drugie, makijaż. Mówcie co chcecie, ale róż czy rozświetlacz potrafi zdziałać cuda. Dlatego nie zapominam o tych kosmetykach również w wersji „na wynos” do torebki. Po trzecie, pielęgnacja. Dobry krem do rąk czy balsam do ust też zawsze mam przy sobie.  I ostatnie: przekąska i coś do picia. Gdy jadę autem, najczęściej jest to kubek termiczny z gorącą herbatą, który dodatkowo rozgrzewa, gdy za oknem robi się coraz chłodniej.

Jakie są wasze doświadczenia w ciąży? Aktywnie podróżujecie czy wolicie zostawać w domu? Może macie jakieś sprawdzone triki na przyjemniejszą podróż? 

Jestem w ciąży- i co teraz?

Ci z Was, którzy obserwują nas na instagramie (KLIK) już wiedzę, że…spodziewam się dziecka 🙂 To niesamowita radość! Już nie mogę się doczekać nowej roli, w której przyjdzie mi się spełnić. Póki co, spokojnie podchodzę do tematu i nie rzucam się na dziecięce ubranka czy też nie przewijam stron w internecie w poszukiwaniu nowej fury (znaczy się wózka) dla dziecka 🙂
Jednak dzięki temu nabrałam odwagi, aby poruszyć bardzo ważny temat. Temat, który chodził mi po głowie od dawna, ale myślę, że dopiero teraz jestem gotowa, aby o tym napisać.

Ciąża

Od kilku lat spadał na mnie deszcz pytań: kiedy, kiedy, kiedy. Jedni podpytywali nieśmiało, prawie szeptem, z ciekawości. Inni, Ci bardziej pewni, głośno potrafili zapytać w towarzystwie. Bez krępacji, bez wrażliwości, bez kultury.

Co ważne, nigdy nie było dobrej odpowiedzi. Każdy argument mógł zostać obalony. Nauka? Lepsza praca? Większe mieszkanie? Brak instynktu? Kobieto! Ogarnij się. Od wieków Twoim jedynym i nadrzędnym celem powinno być posiadanie minimum jednego dziecka. I to niezbyt późno, bo wiesz, licznik bije, lata lecą. Przecież nie chcesz być starą matką, prawda?

Uwierzcie, każda kobieta dokładnie wie, kiedy TO ma nastąpić. I żaden argument jej nie przekona, żaden głupi komentarz, żadna wymowna mina. Wiece co? Gdy ja się urodziłam mój Tata miał 30 lat. Wydawało mi się, że to bardzo późno (nawet na faceta!). Iiiii? Są duże szanse, że swoje 30ste urodziny będę świętować na porodówce. Wiele sie zmieniło na przestrzeni lat. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni (ale im wybacza się więcej) decydują się na założenie rodziny wiele, wiele lat później niż to miało miejsce u naszych dziadków czy rodziców. Natomiast w kwestii podejścia społeczeństwa mamy status quo. Niestety.

Rodzina

O ile ja odpierałam komentarze względnie spokojnie, to nie jest to regułą. Nie wyobrażam sobie, gdybym  była w sytuacji, gdy długo staram się o dziecko lub po prostu nie mogę go mieć, a pytania o ciąże wpadałyby drzwiami i oknami. Nie potrafię pojąć bólu, który towarzyszy takim sytuacjom.
Tak, jak napisałam wcześniej. Było mi względnie łatwo, bo przede wszystkim była to moja decyzja o odłożeniu macierzyństwa na później. Ale na pewno łatwiej nie było moim rodzicom. Umówmy się, większość rodziców marzy o tym, aby zostać dziadkami. To taki dziadkowy instynkt, z którym nie wygrasz i na który nie masz wpływu. 

A ludzie potrafią być okrutni. Ile razy robicie zakupy w osiedlowym sklepie mięsnym? Raz, dwa razy w tygodniu? Bądźcie pewni, że tak samo często zostaniecie zapytani „I co została pani babcią?”, ” Jest pan wreszcie dziadkiem?”. Jeśli myślicie, że omijanie sklepów wystarczy to rozczaruję Was. Wizyta u kosmetyczki, zwykły dzień w pracy, poczekalnia u lekarza. Idziecie na spacer i spotykacie dawną znajomą. Już widzicie w jej oczach jak za moment padnie kluczowe pytanie: „Jest pani już babcią?Bo wie pani, moje wnuki mają już 6 lat i 4 miesiące, a drugie wczoraj skończyło 3 latka”. Chciałoby się wykrzyczeć: WIEM. PRZY KAŻDYM SPOTKANIU MI O TYM PRZYPOMINASZ.NIEBAWEM ZJAWIĘ SIĘ NA ICH URODZINACH Z TORTEM.

Pani z warzywniaka, znajoma znajomej, koleżanka. Nie ma reguły. Pytanie pada zawsze. Głęboko wierzę, że wiele osób pytając o ciążę moją, córki czy wnuczki, nie ma złych zamiarów. Po prostu, bezwiednie nawiązuje rozmowę. Lecz musimy pamietać, że nie zawsze w życiu układa się tak jakbyśmy tego chcieli. Na wiele spraw nie mamy wpływu i pewne tematy mogą wywołać smutek. Więc po co? Może lepiej porozmawiać o pogodzie, a nawet polityce, jeśli chcemy doświadczyć większej dozy emocji.

Podzielcie się koniecznie swoimi doświadczeniami. Spotykacie się z presją społeczną? Jak sobie z nią radzicie? A może mieszkacie w dużych miastach, gdzie tego problemu nie ma? Może ludzie ze sobą tyle nie rozmawiają? 

Rendez vous Paris. Poznajcie Paryż.

Przed wyjazdem do Paryża zderzałam się z wieloma opiniami, które często były nieprzychylne albo pozbawione jakichkolwiek emocji. Mimo wszystko, mój entuzjazm utrzymywał się na wysokim szczeblu i wcale nie chciał zmaleć. Od zawsze chciałam zobaczyć Paryż. Byłam ciekawa jakie jest społeczeństwo francuskie, co dobrego serwują na talerzach i czy wieża Eiffla robi wrażenie „na żywo”. Moja radość sięgnęła zenitu, gdy ostatniego marca, w swoje urodziny, otrzymałam w prezencie…podróż do Paryża!

Pakowanie

Ekscytacja dopadła mnie podczas pakowania. Paryż kojarzy mi się z dobrym ubiorem, starannym doborem dodatków, dlatego wiedziałam, że spakowanie walizki zajmie mi nieco więcej czasu niż zwykle. Na pomoc przyszły mi organizery – wodoodporne worki, dzięki którym w naszej walizce zapanuje porządek. Świetna sprawa! Wreszcie pozbyłam się tandetnych reklamówek, w którym przechowywałam bieliznę, buty, biżuterię etc. Totalnym hitem stał się dla mnie worek na brudną bieliznę z dodatkowym haczykiem, który umożliwia powieszenie go np. w hotelowej łazience. Nic się z niego nie wysypie, dzięki temu, że jest zapinany na zamek błyskawiczny. Worków nie sposób pomylić, bo każdy sygnowany jest skórzaną etykietą-obrazkiem do czego służy. Organizery znajdziecie na stronie pakownie.pl.

Walizka spakowana, a więc czas na Paryż!

Paryż przywitał nas upalną pogodą. Trochę obawiałam się wysokich temperatur w mieście, ale tutaj skwar nie był odczuwalny. Wręcz przeciwnie, piękna pogoda zachęcała, aby z miasta czerpać tyle ile się da.

Już pierwszego dnia przekonaliśmy się, że Paryż to nie tylko przepiękna architektura, ale również cudowni ludzie. Obawiałam się, że po zamachach terrorystycznych, które miały miejsce we Francji nie tak dawno, ludzie będą bardziej wycofani, ostrożni. Nic bardziej mylnego! Francuzi spędzają czas po swojemu. Parki czy ogrody są wypełnione rodzinami i grupkami znajomych. Ludzie biesiadują na kocach, zajadając się bagietką, świeżymi owocami, popijając wino. Uśmiech nie znika z ich twarzy. A my, zachęceni taką formą spędzenia wolnego czasu, wybraliśmy się na szybkie zakupy w poszukiwaniu dobrych serów, pieczywa, wina i innych dodatków, aby spokojnie rozłożyć się na trawie. Tak nam się spodobało, że piknikowaliśmy każdego dnia.

Ale pikniki to nie wszystko. Włóczenie się do późnych godzin nocnych po wąskich uliczkach, picie kawy w klimatycznych kawiarniach na rogu ulic czy kibicowanie Francji podczas meczu we włoskim barze – bezcenne. Uwielbiamy zwiedzać, ale jest to zwiedzanie „po naszemu” – czyli wtopienie się w emocje miasta, skosztowanie życia mieszkańców, bez pośpiechu za przewodnikiem z parasolką i bez stania w długich kolejkach. Oczywiście odwiedziliśmy ikony Paryża jak Notre Dame, Łuk Triumfalny czy Wieżę Eiffla – ale równie ciekawe były spacery wzdłuż Sekwany czy smakowanie madeleine siedząc na skraju fontanny. Jeśli nie macie dużo czasu to polecamy tzw. tourist bus – taki autobus bez dachu przewiezie Was po całym mieście ukazując ważne turystyczne miejsca, można wysiadać na przystankach i po zwiedzeniu atrakcji wsiadać do kolejnego busa. Busy te jeżdżą regularnie i pozwalają zaoszczędzić dużo czasu.

Jedz mało, a dobrze . Butelkę wina zabieraj wszędzie.

Już wiem, dlaczego Francuzki mają idealne figury. One celebrują jedzenie. Na ich talerzu znajdziemy małe porcje wysmakowanych potraw. Do tego, nie podjadają czekoladowych batonów, tylko trzymają w ręce pudełko ze świeżymi truskawkami, które kupiły na straganie nieopodal. Wniosek jest jeden-jeśli chcesz schudnąć to jedź do Paryża. Kultura jedzenia jest diametralnie inna w porównaniu np. do Włoch. We Włoszech ciągle się je. Pizzę zagryza się lodami, lody ciastkiem z kremem pistacjowym, a w międzyczasie robi się miejsce na pastę z sosem na bazie śmietany i oliwy.

Picie wina jest za to totalnie różne od „kultury” picia alkoholu w Polsce. We Francji pije się wszędzie, od południa do późnej nocy. Do obiadu zamawiamy obowiązkowo karafkę wina. W torbie piknikowej zawsze znajdzie się miejsce na butelkę wina. Popołudnie nad Sekwaną? Również w towarzystwie wina. I o dziwo, nikt się nie zatacza, nie robi awantur, po nikim nie widać, że kilka minut wcześniej spożywał alkohol. Jest tu po prostu inaczej niż o tej samej porze w nadbałtyckim kurorcie…

Architektura przez wielkie „A”

Gdziekolwiek się nie zatrzymamy, tam możemy zobaczyć piękną, francuską kamienicę. Cieszą oko na każdym kroku. Nawet metro zachwyca. W Paryżu stacje są wykafelkowane małymi, białymi a’la cegiełkami. Nawet nie chcę myśleć ile zajęło położenie kafelek na takiej powierzchni, ale efekt jest fantastyczny. Podoba mi się tym bardziej, że bardzo podobne kafelki mamy w kuchni 🙂 Teraz będą przywoływać paryskie wspomnienia, a nie tylko skandynawskie inspiracje…

W ostatni dzień pojechaliśmy do galerii Lafayette. Skuszeni fotografią, którą znaleźliśmy w przewodniku, musieliśmy tam pojechać. I słusznie, bo takiego widoku się nie zapomina. To najsłynniejszy, paryski dom handlowy, który ozdobiony jest podniebną kopułą. Ciekawostką jest, że galeria, jako instytucja prywatna, ma swoją straż pożarną! Dodatkowo, każde piętro galerii ma swój sejf, a dzienny utarg to około 4 miliony euro…

My trafiliśmy do galerii podczas trwania wyprzedaży. Jeśli myślicie, że kolejki do Zary to coś niebywałego…zobaczcie co się działo w paryskiej galerii.

Elegancka biel&czerń

Paryż to doskonałe miejsce na zrobienie kilku zdjęć. To niezapomniana pamiątka, dlatego na sam koniec zapraszam Was do obejrzenia mini sesji, z której zdjęcia na pewno znajdą swoje miejsce w ramkach w domu… 🙂

Jestem ciekawa czy mieliście okazję zobaczyć Paryż? Jak Wam się podobał? A może marzycie o podróży do Paryża? Dajcie znać jak podoba Wam się relacja z tego miejsca 🙂

MEETBLOGIN 2018, czyli najlepsze spotkanie blogerów wnętrzarskich

Coroczne spotkanie blogerów wnętrzarskich – MEETBLOGIN 2018 – zaliczone! W ramach Lodz Design Festival miałyśmy okazję kolejny raz uczestniczyć tym spotkaniu. Organizatorka – Ula ( Interiors design blog) – stanęła oczywiście na wysokości zadania. W piątek o 12.00 wybiła godzina zero. Standardowo, zajęłyśmy „nasz” stolik. W grupie siła, więc niezmiennie, przez 3 dni, pracowałyśmy przy jednym blacie z: Izą (Lovely Place), Olgą (Lovely Place), Martą (Jasmine Home), Monika (My little nest). Jesteście ciekawi szczegółów? Wieeem, że jesteście!

Piątkowe spotkanie rozpoczęłyśmy z marką Barlinek. Barlinek przygotował dla nas warsztaty Taste of life! Po zdjęciach pewnie domyślacie się, co robiłyśmy… Tak, tak… własnoręcznie robiłyśmy praliny. Zapach czekolady unosił się i mobilizował, aby zrobić najpiękniejsze czekoladki świata, a na sam koniec schować do złotego pudełka i zawiązać wstążką. Potrzebna była duża dawka cierpliwości oraz precyzji…i bez wątpienia opanowanie, żeby nie zjeść pralin podczas warsztatów, tylko godnie dowieźć je do domu.

Kolejnym punktem w naszym programie były warsztaty zorganizowane przez markę Markslojd, poprzedzone inspirującym wykładem Anny-Marii na temat skandynawskiego dizajnu.
Naszym zadaniem było spersonalizowanie lampy-gwiazdy. Postanowiłyśmy zadziałać grupowo i przyozdobiłyśmy lampę m.in. naszymi podpisami.

Piątek zakończyłyśmy kuratorskich zwiedzaniem wystawy. Hasłem LDF były „Refleksje„. Bez wątpienia eksponaty, które widzieliśmy zmusiły nas do przemyśleń. Wystawa była szokująca i na pewno długo będziemy o niej pamiętać.

Kolejny dzień również nie pozwolił nam się nudzić nawet przez minutę. Na początek wykład Dagmary Jakubczak nt. cybernetyki charakterów. Dagmara to mówczyni, której można słuchać godzinami! 

Później było bardzo kreatywnie, a to za sprawą warsztatów zorganizowanych przez markę TGhome. Marka słynie z przepięknej ceramiki, dlatego naszym zadaniem było stworzenie aranżacji stołu w określonym temacie. Naszemu „stolikowi” przypadło wcale niełatwe zadanie, bo wylosowałyśmy temat „The Great Gatsby – bankiet”. 

Nie było ani chwili wytchnienia, bo czekały na nas kolejne warsztaty. Naszym zadaniem było zaprojektowanie kolekcji kafelek wraz z marką Paradyż. Postawiłyśmy na minimalizm, proste formy, biel i złoto. Nieskromnie napiszę: wyszło bosko!

Po wyczerpującym, ale jakże kreatywnym dniu, spokojnie zasiadłyśmy, aby wysłuchać kolejnego wykładu Dagmary z bloga Forelements nt. „Sztuka codzienności – inspiracje dla domu czerpane z otoczenia” z udziałem marki Purmo.

W niedzielę wstałyśmy już trochę zmartwione, bo przed nami był tylko ostatni dzień MEETBLOGIN, a to oznacza kolejny rok wyczekiwania na tak świetne spotkanie. Ubrałyśmy się, zjadłyśmy pyszną jajecznicę i pobiegłyśmy do sali. A tam czekali na nas reprezentanci marki Rosenthal. Przed nami stały białe figurki przedstawiające anioły, a naszym zadaniem było ich pomalowanie. To nie było proste zadanie! Znowu musiałyśmy włączyć high level cierpliwości i precyzji. Dziewczyny szalały z kolorami, a my z Mamą zachowawczo użyłyśmy szarości i pudrowego różu…

Jeśli myślicie, że to koniec warsztatów i że malowanie po porcelanie jest najbardziej wymagające, to muszę wyprowadzić Was z błędu. Kolejny punk to origami, a instrukcje dawała nam Magda z Dekorujonline. To był dopiero test! Samo wycinanie formy było ciężkie, ale gdy przyszło do sklejania…dali radę tylko ci najwytrwalsi. Każdy był tak skupiony, że rozmowy przy stole były ograniczone do minimum. Czasem tylko w tle słychać było pochodne „kurki wodnej”… 🙂

Trzydniowy pobyt w Łodzi zakończyłyśmy wykładem Oli Munzar pt. „Papier-nożyce-kamień. Utarte ścieżki w postrzeganiu materiałów i jak z nich zejść.” Pomimo późniejszej pory i perspektywy, że przed każdym dłuższa droga do domu-sala była pełna. Każdy wsłuchiwał się w przekaz wykładu.

Na sam koniec jeszcze raz chciałybyśmy podziękować Uli za zaproszenie oraz perfekcyjną organizację całego wydarzenia. Z roku na rok jest lepiej! Aż trudno sobie wyobrazić, co czeka nas za kolejne 12 miesięcy.
Dziękujemy również sponsorom, dzięki którym przeładowane i zapakowane pod sam sufit w samochodzie, wracałyśmy do domu.
Podziękowania należą się także Karolinie Grabowskiej (Kaboompics, która uchwyciła najlepsze momenty na zdjęciach. Wszystkie fotografie, które wykorzystałam w poście są jej autorstwa.